عدم تحمل لاکتوز باعث ميشود که هضم نوعي از قند که در شير و ساير محصولات لبني يافت ميشود، مشکل شود.
عدم تحمل لاکتوز عارضهاي گوارشي است که در آن مبتلايان به علت کمبود آنزيم لاکتاز که لاکتوز يعني ماده قندي اصلي موجود در لبنيات- را تجزيه ميکند، در صورت مصرف لبنيات دچار علائم ناخوشايندي مانند تهوع، دردهاي چنگهاي شکم، نفخ و آروغ زدن و اسهال ميشوند.
به گزارش همشهري آنلاين، شروع ظهور علائم اين بيماري معمولا از 2 سالگي به بعد اولين قدم در برخورد با اين عارضه است که مطمئن شد بيماري زمينهاي ديگري مانند سندروم روده تحريکپذير، بيماري سلياک، آلودگي انگلي عامل ايجاد آن نيست.
در صورتي که تشخيص عارضه عدم تحمل لاکتوز قطعي شود، بايد در نظر داشت که اين عارضه باعث آسيب جسمي خاصي نميشود، هرچند که علائم آن آزارنده است.
براي کمک به کودکي که عدم تحمل به لاکتوز دارد، عمل به اين توصيهها کمککننده است:
ميانهروي در مصرف لبنبات.
استفاده از پنير و ماست که ممکن است هضمشان آسانتر از شير باشد.
مصرف لبنيات به همراه غذاهاي غيرلبني که ممکن است به هضم کمک کنند.
با توجه به اينکه کلسيم موجود در لبنيات براي رشد استخواني کودکان ضروري است، بايد کلسيم مورد نياز کودک را از منابع ديگر براي کودک فراهم کرد.
از جمله اين غذاها و مکملها ممکن است مفيد باشند:
سبزيجات داراي برگهاي سبز مانند کلم بروکلي و کلمپيچ.
ماهيها مانند ماهي آزاد و ساردين.
ماست داراي کشت فعال (پروبيوتيک) که به هضم آسانتر ماست کمک ميکند.
غذاهاي غني از ويتامين D مانند از تخم مرغ و جگر که به جذب کلسيم در بدن کمک ميکند .
شير و پنير سويا.
آب ميوههاي غنيشده با کلسيم.
لزومي ندارد که لبنيات به طور کلي از رژيم غذايي کودک حذف شود و والدين بايد با هماهنگي با متخصص اطفال دستگاه گوارش کودک را امتحان کنند تا معلوم شود که چه مقدار لبنيات براي کودک قابلتحمل است