ماموگرافي مجموعهاي از تصاوير راديوگرافي اشعه ايکس از پستان به صورت دوبعدي و سياه و سفيد است.
ماموگرافي ميتواند ناهنجاريهاي کوچکي در بافت در حد نيم سانتيمتر را مشخص کند. توده پستاني تا به اندازهاي دو برابر اين حد، يعني به اندازه يک نخود بزرگ، نرسيده باشد، قابل لمس نيست.
به گزارش همشهري آنلاين، اولين ماموگرافي به عنوان يک تصوير حدپايه به متخصص راديولوژي کمک خواهد کرد، تا با مقايسه ماموگرافي بعدي با آن هر تغيير ايجاد شده را تشخيص دهد.
يکي از چيزهايي که متخصص راديولوژي در ماموگرافي به دنبال آن ميگردد، "ميکرو کلسيفيکاسيون" – ذرات ريز رسوب کلسيم است که به صورت نقاط سفيد رنگ کوچک در عکس خود را نشان ميدهند. هشتاد درصد اين ذرات ريز کلسيمي بيخطر هستند، اما در مواردي ممکن است نشانه سرطان باشند.
متخصص راديولوژي بسته به نوع و الگوي اين ذرات کلسيمي ممکن است تشخيص دهد که لازم است نمونهبرداري بافتي انجام شود، تصاوير راديوگرافي با بزرگنمايي بيشتر اضافي برداشته شود، يا ماموگرافي تکرار شود.
در ماموگرافي، چربي به رنگ خاکستري ديده ميشود، بافت پستاني که متراکمتر است، سفيد به نظر ميرسد. ذرات ريز کلسيمي و وتودههاي خوشخيم يا غيرسرطاني و نيز تودههاي بدخيم يا سرطاني نيز سفيد ديده ميشوند. ناهنجاريها در ماموگرافيهاي زنان سالمندتر و بعد از سن يائسگي آسانتر ميتوان تشخيص داد، زيرا پستانها عمدتا از چربي تشکيل شده است، در نتيجه يک توده خوشخيم يا بدخيم که سفيد رنگ است در زمينه خاکستري مربوط به بافت چربي را به راحتي ميتوان شناسايي کرد.
براي داوري در اين مورد که توده کشفشده بدخيم است يا نه، متخصص راديولوژي ظاهر آن را بررسي ميکند. براي مثال اگر ذرات ريز کلسيمي در سراسر پستان مشاهده شوند، احتمال بيشتري دارد که خوشخيم باشند.
در حاليکه ذرات کلسيمي که ريز و در يک جا متمرکز هستند، با احتمال بيشتري ممکن است سرطاني باشند. کيستهاي خوشخيم معمولا گرد و با ديوارههاي صاف هستند، در حاليکه تومورهاي سرطاني لبههاي دندانهدار دارند.
متخصصان راديولوژي اغلب از سونوگرافي براي تشخيص اينکه توده کشفشده کيستي و بنابراين خوش خيم است يا نه، استفاده ميکنند. در مجموع اغلب ناهنجاريهايي که در ماموگرافيها ديده ميشوند، نهايتا خوشخيم از آب در ميآيند.